Patay na ba ako?... mga anghel ba tong nakatingin sa akin?...kung langit man ito, bakit amoy ospital?
“Olah! princess Benjie!”
Kilala ko kung kaninong matining na boses yun: si Felix, ang kaibigan ko mula pa ng college, na di naming inasahang pati sa trabaho’y magkasama pa rin kami.
“Hay sister, ano bang nangyari sa’yo? Bat ka ba naglaslas?” andito rin pala si Alan, isa ko pang kasamahan sa trabaho.
“Tange, hindi ako naglaslas!hindi ako ganun kadespirado no.
It was a dumb accident.Kahahagis ng barya, ayan na masaker ang pulso ko…Gaano na ba ako katagal dito sa ospital?”
“You’re confined for almost 2 days na.Sobrang worried ang nanay mo,nagsusumbong sa akin.Kung may problema ka ba raw?Nakakaloka nanay mo.Sabi ko na lang pagod ka lang siguro from the holiday rush.”
“Kamusta naman ang office scene?”segue ko agad sabay abot sa akin ni Felix ng ponkan na kanyang binalatan.
“Hay, naku ganun pa rin!BULOK! ang daming nagsisi-alisan.Ewan kung anong masamang hangin ang dumapo sa mga yun.Pero alarming ha! Imagine, every week may nag-reresign”
“Alam mo ba naman ang patakbo sa opisina,Marce! Incentives di na nabibigay on time, yung politika grabe! Kulang na lang himurin nila yung mga puwit ng mga boss para lang mapromote!Arrgghh…As in whatever!”
“Ey, busina ka na muna Alan! Supervisor mo ko, part pa rin ng management. Pero true yung sinabi ni Alan.Minamadali kaming mga first line supervisor ibigay yung report ng incentives para makuha na ng mga ahente.Kung mang-apura para silang natatae.Pero diyos ko,tatlong buwan na di pa nila naibibigay,naiipon na nga e”
“Hay, naku change topic na nga.Kamusta naman ikaw Felix, how are you coping with Paul’s lost?”
“Don’t say that! Paul deserves it!” sabat ni Alan.
“Alan—“
“Hay naku huwag mo nang itago Felix para naman nating di kilala ang mga bituka natin. Hay, naku yung magaling nyang jowa ayun may katuntingan iba, at mind you Benjie, the new guy is just within the office…”
Hay eto ang gusto gusto ko kay Alan. Prangka. Taklesa. No holds bar kung sumagot. Pero nakakaasar din minsan kasi parang out of place din sya kung bumirada ng kataklesahan.
“Ayun,kasama nya yung mukhang paa.Yung isang QA specialist sa isang department…Reggie ba yun? But anyway, I don’t want to talk about him…”
“Kasi mahal mo pa?”
"Hay naku Benjie huwag mo nga ako ilagay sa spotlight,ikaw tong may sakit,sa'yo dapat ang atensyon"
Naputol ang usapin namin sa isang mahinang katok sa pinto.
“Good morning— Check ko lang records ng friend nyo.Sorry “ isang di kilalang boses ang nagpatigil sa usapan namin.
Dr.Marvin Hernandez M.D. Yun ang nakasulat sa kanang bahagi ng kanyang coat.Maaliwalas ang mukha nya.Sarap titigan habang binabasa nya ang mga nakasulat sa clipboard.
“Mr.Gener,medyo ok na ang mga vital signs nyo.You lost consciousness noong New Year,after an accident.Over-fatigue.Masakit pa ba ang sugat sa pulso mo?”
“Medyo ok na.Gaano pa ba ako katagal dito”
“Actually pwede ka na nga umuwi tomorrow.Later darating yung nurse to clean your wound.Sige thank you.”sabay ngiti ng doctor.
Parang aparisyon ang nangyari lumabas siya ng pinto at naiwan kaming nakatahimik.
